Inception er fín kvikmynd. Hún fjallar um veruleika og drauma og fólk sem getur farið inn í drauma með öðrum og inn í draum innan í draumi. Mjög Matrix-legt en betri mynd en framhaldsmyndir Matrix. Það er líka hægt að gleyma því að maður sé inn í draumi, minnir mann dálítið á Memento, enda er þetta sami leikstjórinn. Vel þess virði að sjá þessa mynd, varla þess virði að fara í bíó á hana.
Fær 8/10 í einkunn.
Kvikmyndin Monsters vs Aliens er ekki vitund frumleg. Sögþráðurinn er klisjukennd barátta góðs og ills og hvernig það sem við hræðumst (skrýmslin) bjargar mannkyninu. Handritið er stolið og stælt úr Súperman, Stjörnustríði og Independence Day. Persónurnar eru grunnar og fyrirsjáanlegar, t.d. er Gallaxhar nánast afrit af dr. Nefarious, sem er "stereotypical mad scientist".
Fær 5/10 í einkunn.
The Bourne Ultimatum er þokkaleg afþreying en ekki djúp saga. Fylgir mjög í fótspor fyrri mynda, The Bourne Identity (sem fékk 8/10 í einkunn) og The Bourne Supremacy (sem fékk 7/10 í einkunn). Myndaröðinni fer hrakandi. Hann er minnislaus.
Fær 6/10 í einkunn.
Kvikmyndin Stranger Than Fiction er um skrifstofumann sem verður að sögupersónu í sínu eigin lífi. Hann hittir svo rithöfundinn og kemst að því að í fyrri verkum hans hafa allar sögupersónurnar dáið í lokin. Ágætis skemmtun.
Fær 7/10 í einkunn.
Kvikmyndin Spider-Man 3 er alltof löng. Það mætti klippa burt heila klukkustund og hún væri samt of löng. Söguþráðurinn er fyrirsjáanlegur. Fyrri myndirnar, Spider-Man (sem fékk 6/10 í einkunn) og Spider-Man 2 (sem fékk 1/10 í einkunn), voru svo sem ekki mikið skárri.
Fær 5/10 í einkunn.
Kvikmyndin Constantine er um engla og djöfla og manninn sem reynir að koma djöflunum til síns heima. Mjög sérstök mynd.
Fær 6/10 í einkunn.
Kvikmyndin Saw III er sú versta í samnefndri röð mynda. Sú fyrsta, Saw (sem fékk 7/10 í einkunn), var nýstárleg og kom á óvart. Önnur myndin, Saw II (sem fékk 6/10 í einkunn), var dálítið "meira af því sama" og sú þriðja er á köflum einungis endurvinnsla á fyrri tveimur myndunum. Allar eru þessar myndir ofboðslega hrottalegar.
Fær 5/10 í einkunn.
Gaman- og spennumyndin Lucky Number Slevin er góð skemmtun strax frá upphafi. Hún fjallar um mann sem lendir á milli tveggja glæpaforingja og hvernig hann sleppur. Sagan er flókin en heilsteypt og stjörnulið leikara skilar fínni vinnu. Góð skemmtun.
Fær 7/10 í einkunn.
Van Helsing er leiðinleg vampírumynd. Tölvuteiknuðu atriðin eru mjög flott og það er ágætur hasar á köflum, en handritið er of mikið bull til að hægt sé að horfa framhjá því.
Fær 1/10 í einkunn.
Flyboys er merkilega langdregin, klisjukennd, einhæf og alltof löng kvikmynd. Hún er full af endurtekningum, með gloppóttan söguþráð og er einfaldlega þrautleiðinleg. Ekki þess virði að horfa á hana, jafnvel þó hún væri ókeypis.
Fær 1/10 í einkunn.
Kvikmyndin What the #$*! Do We (K)now!? er skrýtin blanda af heimildamynd, sögu, tæknibrellum og tölvuteiknuðum atriðum. Þetta er umfjöllun um spurninguna hvað raunveruleikinn sé eiginlega, séð frá sjónarhóli taugaboðefna og skammtafræði.
Skv. stjörnugjöf á IMDb þá skiptast áhorfendurnir í tvo jafnstóra hópa, annar hópurinn elskar þessa mynd og gefur henni fullt hús en hinn hópurinn hatar hana. Vanalega myndar stjörnugjöfin bjöllulaga feril en þessi mynd fær hengirúm, sem er mjög óvanalegt. Mér fannst hún verulega óspennandi.
Fær 1/10 í einkunn.
"Heimildamyndin" Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan er mikil skemmtun og aðhlátursefni en veldur jafnframt verulega miklum aulahrolli.
Fær 8/10 í einkunn.
Kvikmyndin Kinsey fjallar um ævi Alfred Kinsey, sem var frumkvöðull í rannsóknum á kynlífi. Fjallað er um æsku hans og menntun og síðan rannsóknir hans á kynlífi og kynhvöt frá lífræðilegu sjónarmiði, sem hann varð þekktur fyrir, jafnvel alræmdur, enda hefur kynlíf alltaf verið mikið feimnismál.
Fær 6/10 í einkunn.
Gamanmyndin RV er dæmigerð mynd með Robin Williams. Söguþráðurinn skiptir nánast engu máli og myndin skilur lítið eftir sig en þetta er fín kvöldskemmtun.
Fær 7/10 í einkunn.
American Splendor er mjög sérstök mynd, eins og sumar myndir sem Paul Giamatti hefur leikið í, t.d. Sideways (sem fékk 7/10 í einkunn) Kvikmyndin fjallar um venjulegt líf og skáldskap teiknimyndasöguhöfundarins Harvey Pekar. Mjög áhugaverð mynd.
Fær 8/10 í einkunn.
Teiknimyndin Hoodwinked! fjallar um Rauðhettu og úlfinn og nútímaævintýri þeirra. Þetta er stórskemmtileg mynd þar sem sagan er sögð frá mörgum sjónarhornum og söguþræðirnir spinnast skemmtilega saman. Þetta er varla mynd fyrir börn, hún er eiginlega of flókin fyrir yngri áhorfendur. Fínasta skemmtun.
Fær 7/10 í einkunn.
Kvikmyndin Tsotsi fjallar um ungan strák í Suður-Afríku sem stelur bíl en áttar sig svo á því að það er lítið barn í aftursætinu. Hann skilar barninu sex dögum seinna og myndin fjallar um líf hans og þá breytingu sem verður á honum á þessum sex dögum. Að mörgu leyti er þessi mynd áþekk Cidade de Deus (sem fékk 8/10 í einkunn), m.a. að því leyti að fjalla um fátæk börn sem verða að sjá um sig sjálf í hörðum heimi. Báðar minna þær mann á að það er gott að búa á Íslandi.
Fær 7/10 í einkunn.
Gamanmyndin Night at the Museum er þokkaleg skemmtun. Sagan ristir ekki djúpt en tæknibrellur eru notaðar á skemmtilegan hátt til að búa til fyndnar aðstæður og styðja við brandarana. Margir þekktir gamanleikarar leika í þessari mynd og skila sínu prýðilega. Góð kvöldskemmtun.
Fær 6/10 í einkunn.
Kvikmyndin Signs er sérkennileg, eins og eiginlega allar myndir
Fær 5/10 í einkunn.
Kvikmyndin The Sentinel er eins og mjög langur, fremur lélegur sjónvarpsþáttur. Hún fjallar um samsæri um að myrða forseta BNA og leitina að flugumanni í innsta hring öryggisgæslu hans, sem er þvingaður af einhverjum austur-evrópskum glæpamönnum til að taka þátt.
Myndin skartar stórstjörnum eins og Michael Douglas, Kiefer Sutherland og Eva Longoria, en það dugar engan vegin til því sagan er leiðinleg og samhengislaus og frásögnin óspennandi og ruglingsleg.
Það væri til að æra óstöðugan að tíunda hér allar þær spurningar sem myndin svara engan veginn og þau göt sem eru í handritinu. Þessi mynd er ekki þess virði að sjá hana, það eru mun betri sjónvarpsþættir á hverju kvöldi.
Fær 1/10 í einkunn.
Kvikmyndin Superman Returns er ansi fyrirsjáanleg. Hún byrjar sæmilega og það er góður hraði í fyrri hluta hennar en svo dofnar verulega yfir henni undir lokin. Sagan er ekki spennandi en tæknibrellur eru þokkalegar.
Fær 5/10 í einkunn.
Kvikmyndin Click fjallar um arkitekt á framabraut sem tekur vinnuna fram yfir fjölskylduna. Hann eignast "universal remote control" sem getur "remote controlled the universe". Til að byrja með notar hann þessa fjarstýringu til að flýta fyrir sér en fer svo að misnota hana. Að lokum tekur fjarstýringin af honum völdin og líf hans verður ömurlegt. Þetta er köflótt mynd, sum atriðin eru óborganleg en svo dettur myndin stundum niður þess á milli. Góð skemmtun engu að síður.
Fær 7/10 í einkunn.
Teiknimyndin Over the Hedge er fín afþreying fyrir börn en er annars uppfull af klisjum (ekki ósvipað Cars). Það helsta sem er áhugavert við þessa mynd er hve vel hefur tekist að teikna feld og hár og nokkur hasaratriði sem eru listilega gerð.
Fær 6/10 í einkunn.
Uppfært 28.12.: Ég tjáði mig aftur, sérstaklega hnyttilega, um mörk raunveruleikans og raunveruleikja í annarri frétt á RÚV.
Uppfært 27.12.: Ég tjáði mig, ákaflega spekingslega, um mörk raunveruleikans og raunveruleikja í frétt á RÚV.
Upprunalegt 17.12.: Raunveruleikir á netinu (MMORPG), þar sem fólk spilar í sýndarheimi með eða á móti hverju öðru, verða æ vinsælli og umfangsmeiri.
Það eru velþekkt dæmi um það að fólk þarf stundum að mæta í þá leiki á tilteknum tímum, t.d. til að taka þátt í aðgerð með tugum annarra spilara. Svo getur stríð brotist út á hvaða tíma sólarhringsins sem er og þá þurfa menn e.t.v. að vakna um miðja nótt og mæta í leikinn til að aðstoða félaga sína. Eða mæta á réttum tíma fyrir upptökur á kvikmynd í World of Warcraft...
Umfangið er þó farið að taka á sig nýja mynd og slíkir leikir eru farnir að verða æ meiri hluti af raunverulegu lífi fólks. Þetta byrjaði með því að spilarar fóru að selja leikmuni og -peninga á eBay en núna eru fyrirtæki og stjórnvöld farin að taka þátt. Sem dæmi má nefna að Reuters opnaði nýlega fréttastofu í Second Life (en þar "búa" um 2 milljónir manna), Adidas og Toyota hafa opnað verslanir þar og bjóða sýndarútgáfur af raunverulegum vörum og önnur fyrirtæki eru að velta fyrir sér að opna útibú í leiknum til að þjónusta íbúana.
Spilarar eru líka farnir að krefjast þess að fá lögbundin eignarrétt á leikmununum og -peningunum sínum og vernd gagnvart höfundum og rekstraraðilum leikjanna. Á sama tíma eru bandarísk stjórnvöld farin að velta fyrir sér að skattleggja tekjur og eignir fólks í svona leikjum. Enda eru raunveruleikir með sitt eigið hagkerfi, sem m.a. birtist í því að CCP birtir atvinnuauglýsingu í dag og óskar eftir hagfræðingi til að greina og birta skýrslur um hagkerfi EVE Online.
Í mörgum tilfellum er vel skiljanlegt að fólk vilji spila slíka leiki sem afþreyingu, í ævintýraheimum eins og World of Warcraft og EVE Online. En hvers vegna vill fólk frekar fara á fætur, fara í vinnuna, borga af húsnæðinu og þvo þvott í The Sims Online heldur en í raunveruleikanum? Spyr sá sem ekki veit...
